| expedient |
{ık'spi:dıənt}
- {A} uygun, avantajlı, yerinde, çıkarlara uygun düşen, çıkarcı
- {N} çare, yol, önlem, tedbir
|
|
| expedient |
s. (belki doğru olmayan fakat) elverişli (bir çare).
i. (belki doğru olmayan fakat) elverişli bir çare. |
|
| expedient |
s.
i. doğru yolu aramadan istenilen sonucu elde etmek için en kolay yolu teşkil eden; uygun, münasip, muvafık, kestirme;
i. yol, çare, tedbir. expediency
i. yarar veya amaca erişmek için başvurulan çare; politika, bir işi doğru veya haklı olup olmadığına bakmadan yürütme. expediently
z. münasip şekilde, uygun olarak. |
|
| expedient |
ex.pe.di.ent
îkspi'diyınt
Sıfat
* (belki doğru olmayan fakat) elverişli (bir çare).
İsim
* (belki doğru olmayan fakat) elverişli bir çare. |
|
| expedient |
doğru yolu aramadan istenilen sonucu elde etmek iç |
|
|