| CAN-SİTAN |
f. Can çıkarıcı, ruh alıcı. İnsana bela olan. Güzel. |
|
| CİHAN-SİTAN |
f. Cihanı zapteden. Padişah, hükümdar. |
|
| GÎTÎ-SİTAN |
f. Dünyayı zapteden, cihangir. |
|
| SİTAN |
(-istan) f. Mekân adı yapmağa yarayan ek. Meselâ: Gül-sitan $ : (Gül-istan) Gül bahçesi, güllük. |
|
| SİTAN |
f. Alan, alıcı. Can-sitan $ : Can alan. |
|
|